پيامبر اسلام عليه السلام فرمودند هرگاه بنده اي را غم و اندوهي لاحق گرديد با كلمات زير خداوند را بخواند خداوند غم و اندوهش را به راحت و خوش دلي تبديل خواهد نمود ، دعا اينست:
اللهم إني عبدك، و ابن عبدك، و ابن امتك، ناصيتي بيدك، ماض فيِّ حكمك عدل في قضاؤك، اسالك بكل اسم هو لك، سميت به نفسك، او انزلته في كتابك او علمته احدا من خلقك او استاثرته في علم الغيب عندك ان تجعل القرآن ربيع قلبي، و نور صدري ،‌وجلاء حزني و ذهب همي- الا اذهب الله همه وحزنه و ابدله مكانه فرجا)
بار الها! من غلام و پسر غلام و پسر كنيز توام، اختيارم در دست تواست، حكم تو در بارة من اجر است، قضاوت تو در بارة من عين عدالت است، به تمام اسمهايت از تو سؤال مي كنم، اسم هايي كه خود را به آن مسمي كرده اي يا در كتاب خود نازل فرموده اي،‌ يا يكي از مخلوقاتت را آموخته اي يا كه در لوح محفوظ نزد خودت محفوظ داشته اي (از تو مي خواهم )‌كه قرآن را بهار دلم و نور سينه ام و از بين برندة غم و اندوهم قرار دهي.

منبع : http://doa.blogfa.com/