رسول خدا (ص) فرمود: درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى شوند و تا آخرين شب بسته نمى شوند
رسول خدا (ص) فرمود: هنگامى كه هلال ماه رمضان پديدار گردد, درهاى دوزخ بسته شود.
امام باقر (ع) فرمايد: براى هر چيزى بهارى است و بهار قرآن ماه رمضان است.
امام رضا (ع) : كسى كه در ماه رمضان آيه اى از كتاب خدا(قرآن) را بخواند ، مانند كسى است كه در ديگر ماه ها تمام قرآن را خوانده باشد.
سه چشم درروز قیامت هرگز بسته نخواهد شد و همیشه باز است :
1 - چشمی که به گناه نگاه نکند
2 - چشمی که در تاریکی شب برای خدا بگرید
3 - چشمی که در نیمه شب برای رضای خدا باز بماند
خطبه پيامبر(ص) در روز آخر شعبان
سلمان فارسى رحمه الله فرمود: «خطبنا رسول الله صلى الله عليه و آله فى آخر يوم من شعبان، فقال يا ايها الناس قد اظلكم شهر عظيم مبارك، شهر فيه ليلة خير من الف شهر، جعل الله صيامه فريضة و قيام ليله تطوعا، من تقرب فيه بنافلة من الخير كان كمن ادى فريضة فيما سواه، و هو شهر الصبر، و الصبر ثوابه، الجنه، و شهر المواسات و شهر يزاد فى رزق المؤمن، و شهر اوله رحمة،و اوسطه مغفرة، و آخره عتق من النار، و هو للمؤمن غنم و للمنافق غرم» (1)
ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است
حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى ما خطبهاى در فضيلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خويش به ما فرمود: اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزهاش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجويد به خداوند،به انجام نافله خيرى، مثل آن است كه در غير ماه رمضان فريضهاى انجام داده باشد، و اين ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.
و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مىگردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.
صفوان می گوید : از امام صادق (ع) شنیدم که فرمود : همه چیز برای مومن خاشع فروتن است .
سپس فرمود : هر گاه قلبش برای خدا خالص باشد خدا هیبتش را در دل همگان می اندازد و همه از او می هراسند و حساب می برند و حتی شیر بیشه و سایر درندگان روی زمین و پرندگان آسمان.
از امام صادق (ع) سوال شد که آیا اهل آسمان اهل زمین را میبینند؟ فرمودند : نمی بینند مگر مومنین را چون مومن از نوری است شبیه نور ستارگان . باز پرسیدند: پس آنها اهل زمین را می بینند ؟ فرمودند : نه نورش را هر جا که توجه کند می بینند .سپس فرمودند : مومن را پنج ساعت است که در قیامت در آن ساعات شفاعت می کند .
امام صادق (ع) : برای مومن همین نصرت از ناحیه خدا بس که ببیند دشمنش مشغول معصیت خداست ( چون احساس پیروزی می کند که خدا او را بحال خودش وا گذاشته و یاوری ندارد) .
منبع : کتاب صفات شیعه تالیف شیخ صدوق
در بسياري از رواياتي كه از پيامبر گرامي اسلام(ص) و امامان معصوم(ع) نقل شده، اين نكته مورد تأكيد قرار گرفته است كه ظهور نيز همانند قيامت، ناگهاني و غير منتظره فرا ميرسد و زمان آن را هيچكس جز خداوند حكيم نميداند.
به پيامبر(ص) عرض شد: اي فرستادة خدا! آن قائم كه از نسل شماست چه وقت ظهور ميكند؟ آن حضرت فرمود: ظهور او مانند قيامت است. «تنها خداوند است كه چون زمانش فرا رسد آشكارش ميسازد. فرا رسيدن آن بر آسمانيان و زمينيان پوشيده است. جز به ناگهان بر شما نيايد».1و2
امام باقر(ع) نيز در تفسير اين آية شريفه:
هَلْ يَنْظُرُونَ إِلاّ السَّاعَةَ أَنْ تَأتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لايَشْعُروُنَ.3
آيا چشم به راه چيزي جز آن ساعتند كه ناگاه و بيخبرشان بيايد؟
ميفرمايد:
مراد از ساعت، ساعت [قيام] قائم(ع) است كه ناگهان برايشان بيايد.4
حضرت صاحبالامر(ع) نيز در يكي از توقيعات خود بر اين نكته تأكيد ميورزند كه ظهور ناگهاني و دور از انتظار فرا ميرسد:
فرمان ما به يكباره و ناگهاني فرا ميرسد و در آن زمان توبه و بازگشت براي كسي سودي ندارد و پشيماني از گناه كسي را از كيفر ما نجات نميبخشد.5
اين دسته از روايات از يكسو هشداري است به شيعيان كه در هر لحظه آمادة ظهور حجت حق باشند و از سويي ديگر تذكري به همة كساني است كه در پي تعيين وقت براي ظهورند.
حديث ثقلين
يكي ديگر از احاديثي كه نمونه بارزي بر خلافت بلا فصل امير المومنين است حديث ثقلين است كه رسول اكرم فرمود :
(( اني تارك فيكم الثقلين كتاب الله و عترتي اهل بيتي ما ان تمسكتم بهما لن تضلو ابدا و لن يفترقا حتي يردا علي الحوض)) « همانا من در ميان شما دو چيز گرانبها ميگذارم ، كتاب خدا و اهل بيت من و هر كس به آن دو تمسك بجويد نجات يافته است و هر كس از آن دو دوري كند هلاك مي شود اين دو از هم جدا نمي شوند تا اينكه در كنار حوض ( كوثر ) بر من وارد شوند.»
كه البته در برخي از منابع بسيار نادر آمده است كه كتاب الله و سنتي ، لازم به ذكر است كه بگويم اولا در منابع اصلي اهل تسنن كه به برخي از آنها در زير اشاره شده است اين گونه نيامده و ثانيا بر فرض هم كه وسنتي باشد سنت هم كه خود نياز دارد تبيين شود و به يك مبين محتاج است مثل قرآن پس فقط عترت هست كه هم مبين قرآن و هم مبين سنت مي باشد .
حالا منابع اين حديث را از كتب برادران اهل تسنن مي آوريم .
مسلم بن حجاج در ص ۱۲۲ جلد هفتم صحيح و ابي داوود در صحيح و ترمذي در ص ۳۰۷ جز دوم سنن ، نسائي در ص ۳۰ خصائص ، احمد بن حنبل در ص ۱۴ و ۱۷جلد سوم و ص ۲۶ و ۵۹ جلد چهارم ، حافظ ابو نعيم اصفهاني در ص ۳۵۵ جلد اول حليه الاوليا ، سبط ابن جوزي در ص ۱۸۲ تذكره ، ذهبي در تلخيص مستدرك ، سليمان بلخي حنفي در باب ۴ ينابيع الموده ، ابن ابي الحديد در شرح نهج البلاغه ، و بسيار بسيار كتاب ديگر كه مجال گفتن آن نيست .
مدحت كن و بستای كسی را كه پیمبر بستود و ثنا كرد و بدو دادهمه كار
آن كیست بدین حال وكه بودست وكه باشد جز شیرخداوند جهان حیدركرار
این دین هدی را به مثل دایره ای دان پیغمبر مامركز و حیدر خط پرگار
علم همه عالم به علی داد پیمبر چون ابربهاری كه دهدسیل به گلزار
متن نامههای پیامبر اسلام به سه پادشاه بزرگپیامبر اسلام بر قوم و قبیله خاصى مبعوث نشده بود تا پیام وی در محدوده آن قوم و قبیله محصور بماند، بلکه بر طبق آموزههاى قرآنى مأموریت داشت پیام خود را به عموم مردم فارغ از تمایزات قومى، نژادى و زبانى ابلاغ کند. از این رو در سال ششم هجرى و در راستاى رسالت جهانى خویش، با ارسال نامههایى به سران ممالک همجوار آن روزگار، گام مهمى در جهت سیاست خارجى برداشت. * نخستین نامه، نامهاى است که از سوى پیامبر و توسط دحیة کلبى به هرقل امپراتور روم شرقى ارسال شد: * دومین نامه مورد توجه طبرى که به انعکاس آن پرداخته است مکتوب پیامبر اسلام به نجاشى پادشاه حبشه است که عمر و بن ابى امیه ضمرى مأمور ابلاغ آن شده بود: * مکتوب پیامبر به خسرو پرویز پادشاه ایران که توسط عبدالله بن حذافه سهمى به خسرو رسانده شد، سومین نامه اى است که طبرى آن را این گونه گزارش کرده است: |
|
پايگاه استاد حسين انصاريان منبع: خبرگزاری مهر |

