رسول خدا (ص) فرمود: درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى شوند و تا آخرين شب بسته نمى شوند

رسول خدا (ص) فرمود: هنگامى كه هلال ماه رمضان پديدار گردد, درهاى دوزخ بسته شود.

امام باقر (ع) فرمايد: براى هر چيزى بهارى است و بهار قرآن ماه رمضان است.

امام رضا (ع) : كسى كه در ماه رمضان آيه اى از كتاب خدا(قرآن) را بخواند ، مانند كسى است كه در ديگر ماه ها تمام قرآن را خوانده باشد.

سه چشم درروز قیامت هرگز بسته نخواهد شد و همیشه باز است :
1 - چشمی که به گناه نگاه نکند
2 - چشمی که در تاریکی شب برای خدا بگرید
3 - چشمی که در نیمه شب برای رضای خدا باز بماند

رمضان از اسماء الله است

رمضان اسمى از اسماء الهى مى‏باشد و نبايست‏به تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مى‏دهيم.

هشام بن سالم نقل روايت مى‏نمايد و مى‏گويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.

امام عليه السلام فرمود: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمى‏رود و نمى‏آيد كه شى‏ء زائل و نابود شدنى مى‏رود و مى‏آيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مى‏باشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايت‏شده كه حضرت فرمود: شما به راستى نمى‏دانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است).

خطبه پيامبر(ص) در روز آخر شعبان

سلمان فارسى رحمه الله فرمود: «خطبنا رسول الله صلى الله عليه و آله فى آخر يوم من شعبان، فقال يا ايها الناس قد اظلكم شهر عظيم مبارك، شهر فيه ليلة خير من الف شهر، جعل الله صيامه فريضة و قيام ليله تطوعا، من تقرب فيه بنافلة من الخير كان كمن ادى فريضة فيما سواه، و هو شهر الصبر، و الصبر ثوابه، الجنه، و شهر المواسات و شهر يزاد فى رزق المؤمن، و شهر اوله رحمة،و اوسطه مغفرة، و آخره عتق من النار، و هو للمؤمن غنم و للمنافق غرم‏» ⁽¹⁾

ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است

حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى ما خطبه‏اى در فضيلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خويش به ما فرمود: اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزه‏اش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجويد به خداوند،به انجام نافله خيرى، مثل آن است كه در غير ماه رمضان فريضه‏اى انجام داده باشد، و اين ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.

و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مى‏گردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.

 منبع : کتاب صفات شیعه تالیف شیخ صدوق

 در بسياري از رواياتي كه از پيامبر گرامي اسلام‏(ص) و امامان معصوم‏(ع) نقل شده، اين نكته مورد تأكيد قرار گرفته است كه ظهور نيز همانند قيامت، ناگهاني و غير منتظره فرا مي‏رسد و زمان آن را هيچ‏كس جز خداوند حكيم نمي‏داند.

چرا از ائمه و بزرگان دين طلب حاجت مي كنيم و اين طلب حاجت كردن از نظر برادران اهل سنت شرك است ؟

اين يكي از بدترين و مضحك ترين اشكالاتي است كه به شيعه مي شود . يعني آنها مي گويند اگر مريضي درب منزل طبيب برود و بگويد آقاي دكتر به دادم برس مشرك است ؟ يا اگر غريقي در دريا از مردم كمك بخواهد مشرك است ؟ يا اگر مظلومي از ظالم شكايت كرده و به مردم پناه برده و از آنها كمك بگيرد او مشرك است ؟  از همه اينها كه بگذريم به قرآن و حديث رجوع مي كنيم .

خداوند در سوره نمل آيه ۳۸ تا ۴۰ مي فرمايد « قل يا ايها الملا ايكم باتيني بعرشها قبل ان ياتوني مسلمين ............... فلما راه مستقرا عنده قال هذا من فضل ربي » « جناب سليمان به حضار مجلس گفت كداميك از شما تخت بلقيس را پيش از آنكه نزد من آيد و تسليم امر من شود خواهيد آورد از آن ميان عفريت جنن گفت من چنان در آوردن تخت او قادر و امينم كه پيش از آنكه تو از جايگاه خود برخيزي آن را به حضور آورم و آن كس كه به بعض از علم كتاب الهي دانا بود ( آصف بن برخيا كه داراي اسم اعظم بود ) گفت كه من پيش از آنكه چشم برهم زني تخت را به اينجا آورم چون سليمان سرير را نزد خود مشاهده كرد گفت اين توانايي از فضل خداي من است . » بديهي است كه تخت بلقيس با آن عظمت را از راه بسيار دور قبل از چشم بر هم زدن نزد سليمان آوردن كار مخلوق نيست و اين عمل قدرت خدايي ميخواهد ، پس چرا حضرت سليمان باز هم از خداوند درخواست ننمود و ازخلق خدا خواست . يعني شما ميگوييد كه كار حضرت سليمان هم كار شركي بوده است.

همچنين درجاي ديگر مي فرمايد « يا ايها الذين آمنو اتقو الله و ابتغو اليه الوسيله » « اي اهل ايمان از خدا بترسيد و با وسيله به درگاه او برويد » خود خدا هم گفت با وسيله به درگاه او برويم آنگاه شما مي گوييد شرك است . و شيعيان ميگويند اين وسيله اي كه خدا گفته پيامبر وآل اوهستند كه واسطه فيض الهي هستند.

از جمله احاديثي كه دليل محكمي است بر تمسك و توسل و پيروي از آل محمد و عترت طاهره اهل بيت حديث ثقلين است كه در آخر آن مي فرمايد « ان تمسكتم به لن تضلو ابدا » و شرح كامل آن به همراه اسناد و منابعش در بخش اثبات حقانيت امير المومنين آمده است . همچنين حديث سفينه نوح هم كه شرح آن در بخش اثبات حقانيت اميرالمومنين آمده است يكي ديگر از احاديثي است كه نشان ميدهد كه بايد به اهل بيت تمسك بجوييم در آنجايي كه مي فرمايد « من ركبها نجي و من تخلف عنها هلك » « مثل اهل بيت من در ميان شما مثل كشتي نوح است كسيكه سوار بر آن شد نجات يافت و كسيكه دوري از ان نمود هلاك شد. »

از همه اينها هم كه بگذريم ابن حجر مكي بعد از آيه ۱۴ در صواعق محرقه داستاني را ميگويد كه چندوقتي بود باران نمي آمد و مردم هم كه براي استسقا مي رفتند نتيجه نمي گرفتند ، تا اينكه عمر نزد عباس عموي پيامبر آمد و گفت بيا بيرون تا به وسيله تو طلب آب نماييم . جناب عباس هم با امير المومنين و امام حسن و امام حسين و بني هشام بيرون آمدند و عباس به عمر گفت كه احدي با ما نيايد ، و آمدند به مصلي و دعا كردند و جابر ميگويد هنوز دعايش تمام نشده بود كه ابرها حركت كرد و باران گرفت .

منبع : منبع : دفاع از حریم تشیع = http://bayene.blogfa.com/